పోతన తెలుగు భాగవతము

పోతన తెలుగు భాగవతము

స్తుతులు స్తోత్రాలు : శివకృత విష్ణు స్తుతి (సర్వ శ్రేయో కరం)

శివకృత విష్ణు స్తుతి (సర్వ శ్రేయో కరం)

1

"దేవ! జగన్మయ! దేవేశ! జగదీశ! ;
కాలజగద్వ్యాపస్వరూప!
ఖిల భావములకు నాత్మయు హేతువు;
నైన యీశ్వరుఁడ వాద్యంతములకు
ధ్యంబు బహియును ఱి లోపలయు లేక;
పూర్ణమై యమృతమై భూరిసత్య
మానంద చిన్మాత్ర వికార మాద్య మ;
న్య మశోకంబు గుణ మఖిల


సంభవస్థితిలయముల దంభకంబు
నైన బ్రహ్మంబు నీవ; నీ యంఘ్రియుగము
నుభయ సంగ విసృష్టులై యున్నమునులు
గోరి కైవల్యకాములై కొల్తు రెపుడు.

2

భావించి కొందఱు బ్రహ్మంబు నీ వని;
లపోసి కొందఱు ర్మ మనియుఁ
ర్చించి కొందఱు దసదీశ్వరుఁడని;
రవిఁ గొందఱు శక్తి హితుఁ డనియుఁ
జింతించి కొందఱు చిరతరుం డవ్యయుఁ;
డాత్మతంత్రుఁడు పరుం ధికుఁ డనియు
దొడరి యూహింతురు తుది నద్వయద్వయ;
దసద్విశిష్ట సంశ్రయుఁడ వీవు;


లఁప నొక్కింత వస్తుభేదంబుఁ గలదె
కంకణాదులు బసిఁడి యొక్కటియ కాదె?
డలు పెక్కైన వార్థి యొక్కటియ కాదె?
భేద మంచును నిను వికల్పింప వలదు.

3

ద్విలాసము మరీచ్యాదు లెఱుంగరు;
నిత్యుఁడ నై యున్న నేను నెఱుఁగ
న్మాయ నంధులై మరాసురాదులు;
నరెద రఁట! యున్నవారలెంత?
యే రూపమునఁ బొంద కేపారుదువు నీవు;
రూపివై సకలంబు రూపుచేయ
క్షింపఁ జెఱుపఁ గాణమైన సచరాచ;
రాఖ్యమై విలసిల్లు దంబరమున


నిలుఁ డే రీతి విహరించు ట్ల నీవు
లసి వర్తింతు సర్వాత్మత్వ మొప్ప;
గములకు నెల్ల బంధమోక్షములు నీవ
నీవ సర్వంబుఁ దలపోయ నీరజాక్ష!

4

తన్ నీ మగపోఁడుముల్ పలుమఱుం న్నారఁ గన్నార; మే
నిను విన్నారము చూడమెన్నఁడును మున్ నీయాఁడుఁజందంబు మో
హినివై దైత్యులఁ గన్నుఁ బ్రామి యమృతం బింద్రాది దేవాళి కి
చ్చి నీ రూపముఁ జూపుమా! కుతుకముం జిత్తంబునం బుట్టెడిన్.

5

వాఁడ వై జగంబులఁ
గిలిఁచి చిక్కులను బెట్టు దంటకు నీకున్
గువ తనంబున జగములఁ
గులము బొందింప నెంతడవు ముకుందా! "