పోతన తెలుగు భాగవతము

పోతన తెలుగు భాగవతము

దశమ స్కంధము - పూర్వ : గోపికల తాదాన్యతోన్మత్తత

  •  
  •  
  •  

10.1-1036-మ.
  • ఉపకరణాలు:
  •  
  •  
  •  

ని యిబ్బంగి లతాంగు లందఱును బృందారణ్య మం దీశ్వరున్
జాక్షుం బరికించి కానక విభున్ ర్ణించుచుం బాడుచున్
ముల్ మాటలుఁ జేష్ఠలుం గ్రియలు న మ్మానాథుపైఁ జేర్చి వే
ని ర య్యామున సైకతాగ్రమునకున్ సంత్యక్త గేహేచ్ఛలై.

టీకా:

అని = అని; ఈ = ఈ; భంగిన్ = విధముగ; లతాంగులు = అందగత్తెలు {లతాంగి - లత వంటి దేహము కలామె, స్త్రీ}; అందఱును = ఎల్లరు; బృందారణ్యము = బృందావనము; అందున్ = లో; ఈశ్వరున్ = కృష్ణుని; వనజాక్షున్ = పద్మాక్షుని, కృష్ణుని; పరికించి = వెదికి చూసి; కానక = కనబడకపోవుటచేత; విభున్ = ప్రభువును, కృష్ణుని; వర్ణించుచున్ = కీర్తించుచు; పాడుచున్ = స్తుతించుచు; మనముల్ = మనసులు; మాటలు = వాక్కులు; చేష్టలున్ = కాయములు; క్రియలున్ = కర్మలు; ఆ = ఆ యొక్క; మానాథు = లక్ష్మీపతి, కృష్ణుని; పైన్ = మీద; చేర్చి = ఏకాగ్రముగా ఉంచి; వేన్ = శీఘ్రమే; చనిరి = వెళ్ళిరి; ఆ = ఆ; యమున = యమునానదీలోని; సైకతా = ఇసుకదిబ్బల; అగ్రమున్ = మీద; కున్ = కి; సంత్యక్త = మిక్కిలి విడువబడిన; గేహ = ఇండ్లపై; ఇచ్ఛలు = ఆసక్తులు కలవారు; ఐ = అయ్యి.

భావము:

ఈవిధంగా ఆ సుందరీ మణులు అందరూ బృందావనంలో భగవంతుడైన కృష్ణుడిని చేరాలని ఎంత వెదికినా దర్శించలేకపోయారు. ఆ ప్రభువు గుణచేష్టితాలను వర్ణించి పాడుతూ తమ మనోవాక్కాయ కర్మలను ఆ లక్ష్మీవల్లభుడి మీదనే చేర్చి ఇండ్లకు వెళ్ళాలన్న కోరికలు కూడ వదలి పెట్టి, యమునానదిలోని ఇసుక తిన్నెల మీదకు వెళ్ళారు.