పోతన తెలుగు భాగవతము

పోతన తెలుగు భాగవతము

దశమ స్కంధము - పూర్వ : గోపికల తాదాన్యతోన్మత్తత

  •  
  •  
  •  

10.1-1025-క.
  • ఉపకరణాలు:
  •  
  •  
  •  

"తరుణులు గోపకు లందఱు
రిహయుఁ డిదె వాన గురిసె రి నే" నని భా
సు చేలాంచల మొక్కతె
గిరి నెత్తెద ననుచు నెత్తుఁ గెంగేల నృపా!

టీకా:

తరుణులు = యువతులు; గోపకులు = గొల్లలు; అందఱున్ = మీరందరు; హరిహయుడు = ఇంద్రుడు {హరిహయుడు - పచ్చని గుఱ్ఱములు కలవాడు, ఇంద్రుడు}; ఇదె = ఇదిగో; వానన్ = వర్షమును; కురిసెన్ = కురిపించెను; హరి = కృష్ణుడను; నేను = నేను; అని = అని; భాసుర = ప్రకాశించునట్టి; చేలా = చీర; అంచలమున్ = కొంగును; ఒక్కతె = ఒకామె; గిరిన్ = కొండను; ఎత్తెదను = ఎత్తుతాను; అనుచున్ = అని; ఎత్తున్ = పైకెత్తును; కెంగేలన్ = ఎఱ్ఱని చేతితో; నృపా = రాజా.

భావము:

“ఈ చెలువలు అందరూ గోపాలకులు, దేవేంద్రుడు రాళ్ళవాన కురిపిస్తున్నాడు. నేను శ్రీకృష్ణుణ్ణి ఇదిగో గోవర్ధనగిరిని ఎత్తుతున్నాను” అంటూ ఒకామె చీరకొంగు పయికెత్తి అరచేత పట్టుకుంది.