పోతన తెలుగు భాగవతము

పోతన తెలుగు భాగవతము

షష్ఠ స్కంధము : అజామిళోపాఖ్యానము

  •  
  •  
  •  

6-134-క.
  • ఉపకరణాలు:
  •  
  •  
  •  

వసమున నరికట్టిన
దురితంబులఁ దలఁచి దలఁచి తుదిఁ దాపమునన్
రి నీశు నాశ్రయించుచుఁ
రితాపము నొంది పలికె బ్రాహ్మణుఁ డంతన్.

టీకా:

బరవసమునన్ = ధైర్యముగ; అరికట్టిన = నాశనము చేయబడిన; దురితంబులన్ = పాపములను; తలచిదలచి = మరల మరల తలచుకొనుచు; తుదిన్ = చివరకు; తాపమునన్ = వేదనతో; హరిన్ = నారాయణుని; ఈశున్ = నారాయణుని; ఆశ్రయించుచున్ = ఆశ్రయించుతూ; పరితాపమున్ = మిక్కిలి బాధతో; పలికెన్ = పలికెను; బ్రాహ్మణుడు = బ్రాహ్మణుడు; అంతన్ = అంతట.

భావము:

అతని మనస్సులో అణిచిపెట్టబడినవి అయిన పాపాలు మాటిమాటికి తలంపుకు వచ్చి, పశ్చాత్తాపంతో క్రుంగిపోయి, ఆ బ్రాహ్మణుడు పరమేశ్వరుడైన శ్రీహరిని ఆశ్రయించి తనలో ఇలా అనుకున్నాడు.