పోతన తెలుగు భాగవతము

పోతన తెలుగు భాగవతము

షష్ఠ స్కంధము : అజామిళోపాఖ్యానము

  •  
  •  
  •  

6-126-ఉ.
  • ఉపకరణాలు:
  •  
  •  
  •  

య వీర్యవంత మగు నౌషధమెట్లు యదృచ్ఛఁ గొన్న ద
చ్చారు గుణంబు రోగములఁ య్యనఁ బాపెడు మాడ్కిఁ బుణ్య వి
స్పారుని నంబుజోదరునిఁ బామరుఁ డజ్ఞుఁ డవజ్ఞఁ బల్కినన్
వాక తత్ప్రభావము ధ్రువంబుగ నాత్మగుణంబుఁ జూపదే?

టీకా:

ఆరయన్ = తరచి చూసిన; వీర్యవంతము = బలమైనది; అగు = అయిన; ఔషధము = మందు; ఎట్లు = ఏవిధముగనైతే; అదృచ్ఛన్ = చూడకుండగ; కొన్నన్ = తీసుకొన్నప్పటికిని; తత్ = దాని; చారు = మంచి; గుణంబు = గుణములు; రోగములన్ = జబ్బులను; చయ్యన = శ్రీఘ్రమే; పాపెడు = పోగొట్టెడు; మాడ్కిన్ = విధముగనే; పుణ్యవిస్ఫారునిన్ = నారాయణుని {పుణ్య విస్పారుడు - పుణ్యములకు విస్పారుడు (అధికముగా కలవాడు), విష్ణువు}; అంబుజోదరునిన్ = నారాయణుని {అంబుజోదరుడు - అంబుజము (పద్మము) ఉదరుడు (ఉదరమున గలవాడు), విష్ణువు}; పామరుడు = నీచు డైనను; అజ్ఞుడు = తెలివిలేనివాడు; అవజ్ఞ = తిరస్కారముతో; పలికినను = పలికినప్పటికిని; వారక = తప్పక; తత్ = దాని (భగవన్నామ); ప్రభావము = ప్రభావము; ధ్రువంబుగన్ = తప్పనిసరిగ; ఆత్మ = తన; గుణంబున్ = స్వభావమును; చూపదే = చూపించదా ఏమి.

భావము:

సారవంతమైన ఔషధాన్ని అనుకోకుండా పొరపాటున సేవించినా దాని గుణం వృధాగా పోదు. దాని ప్రభావం రోగాలను పోగొడుతుంది. అదే విధంగా పరమ పావనుడైన భగవంతుని నామం తెలియక పలికినా, తిరస్కార భావంతో పలికినా దాని ప్రభావం ఊరకే పోదు. దాని మహత్తర గుణాన్ని అది తప్పక చూపిస్తుంది.