పోతన తెలుగు భాగవతము

పోతన తెలుగు భాగవతము

చతుర్థ స్కంధము : పురంజను కథ

  •  
  •  
  •  

4-764-చ.
  • ఉపకరణాలు:
  •  
  •  
  •  

సమకాల మప్పురి నస్రము భూరిసమస్త సౌఖ్య సం
తులఁ దనర్చి వందిజన గాయక సద్వినుతోరు గాన మో
ది మతి నొప్పి సుందరసతీ జనసేవితుఁడై నృపాల కో
చి లలితస్థలంబుల వసించుచుఁ గ్రీడలు సల్పుచుండఁగన్.

టీకా:

శత = వంద (100); సమ = సంవత్సరముల; కాలమున్ = కాలము; ఆ = ఆ; పురిన్ = పురమున; అజస్రము = ఎల్లప్పుడు; భూరి = అత్యధికమైన {భూరి - అతి పెద్ధసంఖ్య 1 తరవాత 34 సున్నాలు కలది అదే లక్ష అయితే 5 సున్నాలు మాత్రమే}; సమస్త = సమస్తమైన; సౌఖ్య = సుఖకరమైన; సంగతులన్ = సాంగత్యము లందు; తనర్చి = అతిశయించి; వంది = స్తోత్రము చేయు; జన = వారు; గాయక = సంగీతము పాడెడివారి యొక్క; సత్ = చక్కగా; వినుత = వినబడెడి; ఉరు = గొప్ప; గాన = గానములచే; మోదిత = సంతోషించిన; మతిన్ = మనసుతో; ఒప్పి = ఒప్పియుండి; సుందర = అందమైన; సతీజన = స్త్రీజనముచే; సేవితుండు = సేవింపపడినవాడు; ఐ = అయ్యి; నృపాల = రాజులకు; ఉచిత = తగిన; లలిత = సుందరమైన; స్థలంబులన్ = ప్రదేశములలో; వసించుచున్ = ఉంటూ; క్రీడలు = సుఖించుట; సలుపుచుండగన్ = చేయుచుండగా.

భావము:

పురంజనుడు ఆ పురంలో సర్వసౌఖ్యాలు పొందుతూ, వందిమాగధుల గానాలను విని సంతోషిస్తూ, అందగత్తెల సేవలు అందుకుంటూ, రాజులకు తగిన సుందర ప్రదేశాలలో నివసిస్తూ వంద సంవత్సరాలు క్రీడించాడు.