పోతన తెలుగు భాగవతము

పోతన తెలుగు భాగవతము

తృతీయ స్కంధము : కృష్ణాది నిర్యాణంబు

  •  
  •  
  •  

3-121-మ.
  • ఉపకరణాలు:
  •  
  •  
  •  

లువొప్పంగ షడంగ యుక్త మహితామ్నాయంబు చౌషష్టివి
ద్యలు సాందీపనిచే నెఱింగెఁ జెలువొందన్ విన్నమాత్రంబులో
నే లోకగురుండు దాన తనకున్ భావింప నన్యుల్ గురు
ల్గరే లోకవిడంబనార్థ మగు లీలల్ గావె యమ్మేటికిన్.]

టీకా:

నలువు = సామర్థ్యము; ఒప్పన్ = ఒప్పగా; షడంగ = ఆరు అంగములతో {షడంగములు – వేదము నందలి ఆరు అంగములు -1 శిక్ష 2 వ్యాకరణము 3 ఛందస్సు 4 నిరుక్తము 5 జ్యోతిషము 6 కల్పము}; యుక్త = కూడిన; మహిత = గొప్ప; ఆమ్నాయంబున్ = వేదములను; చౌషష్టి = అరువదినాలుగు; విద్యలు = విద్యలు; సాందీపని = సాందీపని {సాందీపని - కృష్ణుని గురువు}; చేన్ = నుండి; ఎఱింగెన్ = తెలిసికొనెను; చెలువు = చక్కదనము; ఒందన్ = పెంపొందగా; విన్న = వినిన; మాత్రంబు లోపలనే = మాత్రముననే; లోక = లోకమునకు; గురుడు = గురువు; తాన = అతనే; తనకున్ = అతనికి; భావింపన్ = ఆలోచిస్తే; అన్యుల్ = ఇతరులు; గురుల్ = గురువులు; కలరే = కలరాఏమి; లోక = లోకమును; విడంబన = అనుకరించు; అర్థము = కొరకు; అగు = అయిన; లీలల్ = లీలలు; కావె = కావా ఏమి; ఆ = ఆ; మేటికిన్ = సమర్థునకున్.

భావము:

శ్రీకృష్ణుడు సమస్త జగత్తు అంతటికి గురువు. సామర్థ్యము గలవాడు అయి షడంగాలతో కూడిన వేదాల్నీ, అరవైనాల్గు కళల్నీ సాందీపని అనే గురువు వద్ద అభ్యసించాడు. నిజానికి ఆ జగద్గురువునకు ఇతరులు గురువుల అవుతారా? ఇవన్నీ ఆ పరాత్పరుడు లోకాచారం కోసం చేసే లీలలు అంతే.