పోతన తెలుగు భాగవతము

పోతన తెలుగు భాగవతము

దశమ స్కంధము - పూర్వ : విల్లు విరుచుట

  •  
  •  
  •  

10.1-1285-శా.
  • ఉపకరణాలు:
  •  
  •  
  •  

బంధుల్ మేలన వామహస్తమునఁ జాపం బెత్తి మౌర్వీలతా
సంధానం బొనరించి కొంచెపుఁదెగన్ బ్దించుచున్ ధీరతా
సింధుం డా హరి దాని ఖండితముగాఁ జేసెన్ జనుల్ చూడగా
గంధేభంబు రసాలదండము నొగిన్ ఖండించు చందంబునన్.

టీకా:

బంధుల్ = చుట్టములు; మేలు = బాగుబాగు; అనన్ = అనుచుండగ; వామ = ఎడమ; హస్తమునన్ = చేతితో; చాపంబున్ = ధనుస్సును; ఎత్తి = పైకిలేపి; మౌర్వీలత = అల్లెతాడును; సంధానంబు = కట్టుట; ఒనరించి = చేసి; కొంచెపు = మెల్లని తెగన్ = రీతిలో; శబ్దించుచున్ = మోగించుచు; ధీరతాసింధుండు = ధైర్యసముద్రుడు; ఆ = ఆ యొక్క; హరి = కృష్ణుడు; దానిన్ = దానిని; ఖండితము = విరిగిపోయినది; కాన్ = అగునట్లు; చేసెన్ = చేసెను; జనుల్ = ప్రజలు; చూడగా = చూచుచుండగా; గంధ = మదపు; ఇభంబు = ఏనుగు; రసాల = చెరుకు; దండమున్ = గడను; ఒగిన్ = చక్కగా; ఖండించు = విరగగొట్టు; చందంబునన్ = విధముగ.

భావము:

సముద్రమంత ధైర్యము కల శ్రీకృష్ణుడు తన చుట్టాలు మెచ్చుకునేలా, ఎడమచేత్తో ధనుస్సును పైకెత్తాడు. అల్లెత్రాడు తగిలించాడు. మెల్లగా నారిని మోగిస్తూ, మదపుటేనుగు చెరకుగడను విరిచినంత సుళువుగా జనులు అందరూ చూస్తుండగా దానిని విరిచేసాడు.