పోతన తెలుగు భాగవతము

పోతన తెలుగు భాగవతము

తేనెసోనలు(ప-హ) : పోడను బ్రాహ్మణుడు

10.1-1729-ఉ.

పోఁ ను బ్రాహ్మణుండు యదుపుంగవు వీటికి; వాసుదేవుఁడున్
రాఁ ను; నింకఁ బోయి హరి మ్మని చీరెడి యిష్టబంధుడున్
లేఁ ను; రుక్మికిం దగవు లేదిటఁ చైద్యున కిత్తు నంచు ను
న్నాఁ ను; గౌరి కీశ్వరికి నావలనం గృపలేదు నే డనున్.

టీకా:

పోడు = వెళ్ళి ఉండడు; అనున్ = అనును; బ్రాహ్మణుండు = విప్రుడు; యదుపుంగవు = కృష్ణుని {యదుపుంగవుడు - యాదవ వంశస్తులలో శ్రేష్ఠుడు, కృష్ణుడు}; వీటి = నగరమున; కిన్ = కు; వాసుదేవుడున్ = కృష్ణుడు {వాసుదేవుడు - వసుదేవుని కొడుకు, కృష్ణుడు}; రాడు = వచ్చుటలేదు; ఇంకన్ = ఇంకను; పోయి = వెళ్ళి; హరిన్ = కృష్ణుని; రమ్ము = రావలసినది; అని = అని; చీరెడు = పిలిచెడు; ఇష్ట = ఆప్తుడైన; బంధుడున్ = మేలుకోరువాడు; లేడు = ఎవడు లేడు; అనున్ = అనును; రుక్మి = రుక్మి {రుక్మి - రుక్మిణి పెద్దన్న}; కిన్ = కి; తగవు = న్యాయము; లేదు = లేదు; అటు = అలా; చైద్యున్ = శిశుపాలుని; కిన్ = కి; ఇత్తున్ = ఇస్తాను; అంచున్ = అనుచు; ఉన్నాడు = ఎంచి ఉన్నాడు; అనున్ = అనును; గౌరి = పార్వతీదేవి {గౌరి - గౌరవర్ణము కలామె, పార్వతి}; కిన్ = కి; ఈశ్వరి = పరమేశ్వరి; కిన్ = కి; నా = నా; వలనన్ = ఎడల; కృప = దయ; లేదు = లేదు; నేడు = ఇవాళ; అనున్ = అనును.

భావము:

పంపిన విప్రుడు అగ్నిద్యోతనుడు అసలు యదువంశశ్రేష్ఠుడు శ్రీకృష్ణుని ద్వారకానగరానికి వెళ్ళి ఉండడేమో; అందుచేతనే ఆ వసుదేవ నందనుడైన శ్రీకృష్ణమూర్తి రాటంలేదేమో అని సందేహిస్తోంది; పోనీ ఇంకొకరిని పంపి పిలుచుకు రమ్మందాం అంటే అంతటి ఆప్తుడు ఇంకెవరు లేరుకదా అని బాధపడుతోంది; ఓ పక్క అన్నగారైన రుక్మి తన మాటకు అడ్డులేదని చైద్య దేశపు రాజు శిశుపాలుడికి ఇవ్వడానికి సిద్ధపడ్డాడు ఎలా అని విచారిస్తోంది; పరమేశ్వరి గౌరీదేవికి తనపై కృప తప్పిందేమో అని రుక్మిణీదేవి చింతిస్తోంది .