పోతన తెలుగు భాగవతము

పోతన తెలుగు భాగవతము

స్తుతులు స్తోత్రాలు : ముచికుందుడు కృష్ణుని స్తుతించుట (భక్తి వర్ధనం)

ముచికుందుడు కృష్ణుని స్తుతించుట (భక్తి వర్ధనం)

1

"నీ మాయఁ జిక్కి పురుష
స్త్రీమూర్తిక జనము నిన్ను సేవింపదు; వి
త్తాయ గృహగతమై సుఖ
తాసమై కామవంచితంబై యీశా!

2

పూని యనేకజన్మములఁ బొంది తుదిం దన పుణ్యకర్మ సం
తాము పేర్మిఁ గర్మ వసుధాస్థలిఁ బుట్టి ప్రపూర్ణదేహుఁడై
మావుఁడై గృహేచ్ఛఁబడు మందుఁ డజంబు తృణాభిలాషి యై
కాక పోయి నూతఁబడు కైవడి నీ పదభక్తిహీనుఁడై.

3

రుణీ పుత్ర ధనాదుల
రిగి మహారాజ్యవిభవ దమత్తుఁడనై
తను లుబ్ధుఁడ నగు నా
యఁగ బహుకాల మీశ! యాఱడుఁబోయెన్.

4

కుడ్య సన్నిభం బగు
టుల కళేబరముఁ జొచ్చి నపతి నంచుం
టు చతురంగంబులతో
నిటునటుఁ దిరుగుదును నిన్ను నెఱుఁగమి నీశా!

5

వివిధ కామ లోభ విషయ లాలసు మత్తు
ప్రమత్తవృత్తి నంతకుండ
వైన నీవు వేళ రసి త్రుంతువు సర్ప
మొదిఁగి మూషకంబు నొడియు నట్లు.

6

వరసంజ్ఞితమై రథ
రిసేవితమైన యొడలు కాలగతిన్ భీ
మృగభక్షితమై దు
స్తవిట్క్రిమిభస్త్రిసంగతం బగు నీశా!

7

కల దిశలు గెలిచి ములు వర్ణింపంగఁ
జారుపీఠ మెక్కి సార్వభౌముఁ
డైన సతులగృహము లందుఁ గ్రీడాసక్తి
వృత్తినుండు; నిన్ను వెదకలేఁడు.

8

మానసంబు గట్టి హితభోగంబులు
మాని యింద్రియముల దము లడఁచి
పము చేసి యింద్రయ గోరుఁ గాని నీ
మృత పదముఁ గోరఁ జ్ఞుఁ డీశ!

9

సంసారి యై యున్న నునకు నీశ్వర! ;
నీ కృప యెప్పుడు నెఱయఁ గల్గు
ప్పుడ బంధంబు న్నియుఁ దెగిపోవు;
బంధమోక్షంబైనఁ బ్రాప్త మగును
త్సంగమంబు; సత్సంగమంబున నీదు;
క్తి సిద్ధించు; నీ క్తివలన
న్ముక్తి యగు; నాకు త్సంగమునకంటె;
మును రాజ్యబంధ నిర్మూలనంబు


లిగినది దేవ! నీ యనుగ్రహము గాదె?
కృష్ణ! నీ సేవగాని తక్కినవి వలదు;
ముక్తి సంధాయి వగు నిన్ను ముట్టఁ గొలిచి
యాత్మబంధంబు గోరునే యార్యుఁ డెందు?

10

కావున రజస్తమస్సత్వగుణంబుల ననుబంధంబు లగు నైశ్వర్య శత్రు మరణ ధర్మాది విశేషంబులు విడిచి యీశ్వరుండును విజ్ఞాన ఘనుండును, నిరంజనుండును, నిర్గుణుండును, నద్వయుండును నైన పరమపురుషుని ని న్నాశ్రయించెదఁ; జిరకాలంబు కర్మఫలంబులచేత నార్తుండనై క్రమ్మఱం దద్వాసనల సంతుష్టుండనై తృష్ణం బాయక శత్రువులైన యింద్రియంబు లాఱింటిని గెలువలేని నాకు శాంతి యెక్కడిది? విపన్నుండ నైన నన్ను నిర్భయుం జేసి రక్షింపు" మనిన ముచికుందునికి హరి యిట్లనియె.