పోతన తెలుగు భాగవతము

పోతన తెలుగు భాగవతము

స్తుతులు స్తోత్రాలు : గర్భస్థ కృష్ణ స్తుతి (భవభయ హరం)

గర్భస్థ కృష్ణ స్తుతి (భవభయ హరం)

1

త్యవ్రతుని నిత్యసంప్రాప్త సాధనుఁ;
గాలత్రయమునందు లుగువాని
భూతంబు లైదును బుట్టుచోటగు వాని;
నైదుభూతంబులం మరువాని
నైదుభూతంబులు డఁగిన పిమ్మట;
రఁగువానిని సత్యభాషణంబు
మదర్శనంబును రిపెడువానిని;
ని న్నాశ్రయింతుము; నీ యధీన


మాయచేత నెఱుకమాలిన వారలు
పెక్కుగతుల నిన్నుఁ బేరుకొందు;
రెఱుగనేర్చు విబుధు లేకచిత్తంబున
నిఖిలమూర్తు లెల్ల నీవ యండ్రు.

2

అదియునుం గాక.

3

ప్రకృతి యొక్కటి పాదు; లములు సుఖదుఃఖ;
ములు రెండు; గుణములు మూఁడు వేళ్ళు;
గు రసంబులు నాల్గు ర్మార్థ ముఖరంబు;
లెఱిగెడి విధములై దింద్రియంబు;
లాఱు స్వభావంబు లా శోక మోహాదు;
లూర్ములు; ధాతువులొక్క యేడు;
పైపొరలెనిమిది ప్రంగలు; భూతంబు;
లైదు బుద్ధియు మనోహంకృతులును;


రంధ్రములు తొమ్మిదియుఁ గోటములు; ప్రాణ
త్త్రదశకంబు; జీవేశ క్షియుగముఁ
లుగు సంసారవృక్షంబు లుగఁ జేయఁ
గావ నడఁగింప రాజ వొక్కరుఁడ వీవ.

4

నీదెసఁ దమచిత్తము లిడి
యే దెసలకుఁ బోక గడతు రెఱుక గలుగువా;
రా దూడయడుగు క్రియ నీ
పాదం బను నావకతన వసాగరమున్.

5

మంచివారి కెల్ల మంగళ ప్రద లయ్యుఁ
ల్లరులకు మేలుగాని యట్టి
నువు లెన్నియైనఁ దాల్చి లోకములకు
సేమ మెల్లప్రొద్దు జేయు దీవు.

6

ఱిఁగినవారల మనుచును
గొమాలిన యెఱుక లెఱిఁగి కొందఱు నీ పే
రెఱిగియు దలఁపగ నొల్లరు
తు రధోగతుల జాడఁ ద్మదళాక్షా!

7

నీ వారై నీ దెసఁ దమ
భావంబులు నిలిపి ఘనులు యవిరహితులై
యే విఘ్నంబులఁ జెందక
నీ ఱలెడి మేటిచోట నెగడుదు రీశా!

8

నిను నాలుగాశ్రమంబుల
ములు సేవింప నఖిల గముల సత్త్వం
బును శుద్ధంబును శ్రేయం
బును నగు గాత్రంబు నీవు పొందుదువు హరీ!

9

లినాక్ష! సత్త్వగుణంబు నీ గాత్రంబు;
గాదేని విజ్ఞానలిత మగుచు
జ్ఞానభేదకం గు టెట్లు? గుణముల;
యందును వెలుఁగ నీ నుమతింపఁ
డుదువు; సత్త్వరూపంబు సేవింపంగ;
సాక్షాత్కరింతువు సాక్షి వగుచు
వాఙ్మనసముల కవ్వలిదైన మార్గంబు;
లుగు; నీ గుణజన్మర్మరహిత


మైన రూపును బేరు నత్యనఘబుద్ధు
లెఱుగుదురు; నిన్నుఁ గొల్వ నూహించుకొనుచు
వినుచుఁ దలచుచుఁ బొగడుచు వెలయువాఁడు
వము నొందఁడు నీ పాద క్తుఁడగును.

10

ణీభారము వాసెను
బురుషోత్తమ! యీశ! నీదు పుట్టువున; భవ
చ్చణాంబుజముల ప్రాపున
ణియు నాకసముఁ గాంచెము నీ కరుణన్.

11

పుట్టువు లేని నీ కభవ! పుట్టుట క్రీడయె కాక పుట్టుటే?
యెట్టనుడున్ భవాదిదశ లెల్లను జీవులయం దవిద్య దాఁ
బుట్టుచు నుండుఁ గాని నినుఁ బుట్టినదింబలెఁ బొంతనుండియుం
జుట్టఁగ లేని తత్క్రియలఁ జొక్కని యెక్కటి వౌదు వీశ్వరా!

12

గురు పాఠీనమవై, జలగ్రహమవై, కోలంబవై, శ్రీనృకే
రివై, భిక్షుఁడవై, హయాననుఁడవై, క్ష్మాదేవతాభర్తవై,
ణీనాథుడవై, దయాగుణగణోదారుండవై, లోకముల్
రిరక్షించిన నీకు మ్రొక్కెద; మిలాభారంబు వారింపవే.

13

ముచ్చిరి యున్నది లోకము
నిచ్చలుఁ గంసాదిఖలులు నిర్దయు లేఁపన్;
చ్చికఁ గావఁగ వలయును
విచ్చేయుము తల్లికడుపు వెడలి ముకుందా!"