పోతన తెలుగు భాగవతము

పోతన తెలుగు భాగవతము

స్తుతులు స్తోత్రాలు : గోపికల విరహపు మొరలు (భక్తి ప్రదం)

గోపికల విరహపు మొరలు (భక్తి ప్రదం)

1

"నీవు జనించిన కతమున
నో! ల్లభ! లక్ష్మి మంద నొప్పె నధికమై
నీ వెంటనె ప్రాణము లిడి
నీ వా రరసెదరు చూపు నీ రూపంబున్.

2

శాదకమలోదరరుచి
చోకమగు చూపువలన సుందర! మమ్ముం
గోరి వెల యీని దాసుల
ధీత నొప్పించు టిది వధించుట గాదే?

3

విషజలంబువలన విషధరదానవు
లన ఱాలవానలన వహ్ని
లన నున్నవానివలనను రక్షించి
కుసుమశరునిబారిఁ గూల్పఁ దగునె?

4

నీవు యశోదబిడ్డడవె? నీరజనేత్ర! సమస్తజంతు చే
తో విదితాత్మ; వీశుఁడవు; తొల్లి విరించి దలంచి లోక ర
క్షావిధ మాచరింపు మని న్నుతి చేయఁగ సత్కులంబునన్
భూలయంబుఁ గావ నిటు పుట్టితి గాదె మనోహరాకృతిన్.

5

రణసేవకులకు సంసార భయమును
బాఁపి శ్రీకరంబు ట్టు గలిగి
కామదాయి యైన రసరోజంబు మా
స్తకముల నునిచి నుపు మీశ!

6

గోవుల వెంటఁ ద్రిమ్మరుచుఁ గొల్చినవారల పాపసంఘముల్
ద్రోవఁగఁజాలి శ్రీఁ దనరి దుష్ట భుజంగఫణా లతాగ్ర సం
భావితమైన నీ చరణద్మము చన్నులమీఁద మోపి త
ద్భాజ పుష్పభల్ల భవబాధ హరింపు వరింపు మాధవా!

7

బురంజనియును సూక్తయు
ధురయు నగు నీదు వాణి రఁగించెను నీ
రామృత సంసేవన
విధి నంగజతాప మెల్ల విడిపింపఁ గదే.

8

గువల యెడ నీ క్రౌర్యము
గునే? నిజభక్తభీతిమనుఁడ వకటా!
దు భవద్దాసులకును
గు మొగముం జూపి కావు ళినదళాక్షా!

9

లక్ష్మీ యుతమై మహా శుభదమై కామాది విధ్వంసియై
కాది స్తుతమై నిరంతర తప స్సంతప్తపున్నాగ జీ
మై యొప్పెడు నీ కథామృతము ద్రావం గల్గునే భూరి దా
నిరూఢత్వము లేనివారలకు మానారీమనోహారకా!

10

నీ గవులు నీ చూడ్కులు
నీ నానావిహరణములు నీ ధ్యానంబుల్
నీ ర్మాలాపంబులు
మాసముల నాటి నేడు గుడవు కృష్ణా!

11

ఘోషభూమి వెడలి గోవుల మేపంగ
నీరజాభమైన నీ పదములు
సవు శిలలు దాఁకి డునొచ్చునో యని
లఁగు మా మనములు మలనయన!

12

మాటివేళ నీవు వనధ్యము వెల్వడి వచ్చి గోష్పద
ప్రాపిత ధూళిధూసరిత భాసిత కుంతలమై సరోరుహో
ద్ధీపిత మైన నీ మొగము ధీరజనోత్తమ! మాకు వేడ్కతోఁ
జూపి మనంబులన్ మరునిఁ జూపుదు గాదె క్రమక్రమంబునన్.

13

క్తకామదంబు బ్రహ్మ సేవిత మిలా
మండనంబు దుఃఖర్దనంబు
ద్రకరమునైన వదంఘ్రియుగము మా
యురములందు రమణ! యునుపఁదగదె?

14

సురతవర్ధనంబు శోకాపహరణంబు
స్వనిత వంశనాళ సంగతంబు
న్యరాగజయము నైన నీ మధురాధ
రామృతమునఁ దాప మార్పు మీశ!

15

నీడవిం బగల్ దిరుగ నీ కుటిలాలకలాలితాస్య మి
చ్ఛావిధిఁ జూడకున్న నిమిషంబులు మాకు యుగంబులై చనుం
గావున రాత్రు లైన నినుఁ న్నుల నెప్పుడుఁ జూడకుండ ల
క్ష్మీర! ఱెప్ప లడ్డముగఁ జేసె నిదేల? విధాత క్రూరుఁడై

16

క్కట! బంధులున్ మగలు న్నలుఁ దమ్ములుఁ బుత్రకాదులున్
నెక్కొని రాత్రిఁ బోకుఁడన నీ మృదుగీతరవంబు వీనులన్
వెక్కసమైన వచ్చితిమి వేగమె మోహము నొంది నాథ! నీ
వెక్కడ బోయితో? యెఱుఁగ మీ క్రియ నిర్దయుఁ డెందుఁ గల్గునే?

17

దనుఁ డార్వంగ నీ వాడు మంతనములు
వరసాలోకనంబగు గుమొగంబు
మల కిరవైన మహితవక్షస్థలంబు
మా మనంబుల లోఁగొని రపెఁ గృష్ణ!

18

విందంబులకంటెఁ గోమలములై యందంబులై యున్న నీ
ణంబుల్ కఠినంబులై మొనయు మా న్నుంగవల్ మోవఁగా
నెఱియంబోలు నటంచుఁ బొక్కుదుము నీ యీ కర్కశారణ్య భూ
రిసంచారము కృష్ణ! నీ ప్రియలకుం బ్రాణవ్యధం జేయదే?

19

ట్టా! మన్మథు కోలలు
నెట్టన నో నాఁట బెగడి నీ పాదంబుల్
ట్టికొనఁగ వచ్చిన మము
ట్టడవిని డించి పోవ న్యాయమె? కృష్ణా!

20

హృయేశ్వర! మా హృదయము
మృదుతరముగఁ జేసి తొల్లి మిక్కిలి కడ నీ
హృయము కఠినము చేసెను
దీయ సౌభాగ్య మిట్టి మందము గలదే?

21

క్రమ్మి నిశాచరుల్ సురనికాయములన్ వడిఁదాఁకి వీఁక వా
మ్ముల తెట్టెలన్ పఱవ డ్డము వచ్చి జయింతు వండ్రు నిన్
మ్మిన ముగ్ధలన్ రహితనాథల నక్కట! నేఁడు రెండు మూఁ
మ్ముల యేటుకాఁ డెగువ డ్డము రాఁ దగదే కృపానిధీ!

22

తియ్యవిలుకాఁడు డీకొని
వ్రయ్యలుగాఁ దూఱనేసె నితల మనముల్
నియ్యాన యింక నైనం
గుయ్యాలింపం గదయ్య! గోవింద! హరీ!"

ఇది బమ్మెర పోతనామాత్య ప్రణీతమైన శ్రీమత్తెలుగు భాగవతాంతర్గత దశమ - పూర్వ స్కంధములోని గోపికల విరహపు మొరలు అను స్తుతి