పోతన తెలుగు భాగవతము

పోతన తెలుగు భాగవతము

స్తుతులు స్తోత్రాలు : బ్రహ్మదేవుని కృష్ణ స్తుతి (మోహ నాశము)

బ్రహ్మదేవుని కృష్ణ స్తుతి (మోహ నాశము)

1

శంపాలతికతోడి లదంబు కైవడి;
మెఱుఁగు టొల్లియతోడి మేనివానిఁ
మనీయ మృదులాన్నబళ వేత్ర విషాణ;
వేణుచిహ్నంబుల వెలయువాని
గుంజా వినిర్మిత కుండలంబులవాని;
శిఖిపింఛవేష్టిత శిరమువానిఁ
నపుష్పమాలికావ్రాత కంఠమువాని;
ళినకోమల చరములవానిఁ


రుణ గడలుకొనిన డగంటివాని గో
పాలబాలుభంగిఁ రగువాని
గుమొగంబువాని నుఁగన్నతండ్రిని
నిను భజింతు మ్రొక్కి నీరజాక్ష!

2

ను మన్నించి భవజ్జనంబులకు నానందంబు నిండించు నీ
ను రూపం బిదె నా మనంబున కచింత్యం బయ్యె; నీ యుల్లస
ద్ఘ విశ్వాకృతి నెవ్వఁ డోపు? నెఱుఁగన్ గైవల్యమై యొప్పు నా
త్మ నివేద్యంబగు నీదు వైభవము చందం బెట్టిదో? యీశ్వరా!

3

విజ్ఞాన విధము లెఱుఁగక
ద్జ్ఞులు నీ వార్త చెప్పఁ ను వాఙ్మనముల్
జ్ఞేశ! నీకు నిచ్చిన
జ్ఞులు నినుఁబట్టి గెలుతు జితుఁడవైనన్.

4

శ్రేములుఁ గురియు భక్తిని
జేక కేవలము బోధసిద్ధికిఁ దపమున్
జేయుట విఫలము; పొల్లున
నాము జేకుఱునె తలఁప ధికం బైనన్.

5

నిముగ నిన్నెఱుఁగఁగ మును
నివాంఛలు నిన్నుఁ జేర్చి నీ కథ వినుచున్
నికర్మలబ్ధ భక్తిన్
సునులు నీ మొదలిటెంకిఁ జొచ్చి రధీశా!

6

విక్రియాశూన్యమై విషయత్వమును లేని;
గుచు నాత్మాకారమై తనర్చు
నంతఃకరణ మొక్క ధిక సాక్షాత్కార;
విజ్ఞానమునఁ బట్టి వే ఱొరులకుఁ
నెఱుఁగంగ రానిదై యేపారి యుండుటఁ;
జేసి నీ నిర్గుణ శ్రీవిభూతి
హిరంగవీధులఁ బాఱక దిరములై;
మలంబు లగు నింద్రిములచేత


నెట్టకేలకైన నెఱుఁగంగ నగుగాని
గుణవిలాసి వగుచుఁ గొమరుమిగులు
నీ గుణవ్రజంబు నేర రా దెఱుఁగంగ
నొక్క మితము లేక యుంట నీశ!

7

తారా తుషార శీకర
భూజములకైన లెక్క బుధు లిడుదురు; భూ
భారావతీర్ణకరుఁ డగు
నీ మ్యగుణాలి నెన్న నేర రగణ్యా!

8

వేళం గృపఁ జూచు నెన్నఁడు హరిన్ వీక్షింతు నం చాఢ్యుఁడై
నీ వెంటంబడి తొంటి కర్మచయమున్ నిర్మూలముం జేయుచున్
నీ వాఁడై తను వాఙ్మనోగతుల నిన్ సేవించు విన్నాణి వో
కైల్యాధిపలక్ష్మి నుద్దవడిఁ దాఁ గైకొన్నవాఁ డీశ్వరా!

9

మాలు గల్గువారలను మాయలఁ బెట్టెడి ప్రోడ నిన్ను నా
మాయఁ గలంచి నీ మహిమ మానముఁ జూచెద నంచు నేరమిం
జేయఁగఁ బూనితిం; గరుణ చేయుము; కావుము; యోగిరాజ వా
గ్గేయ! దవాగ్నిఁ దజ్జనిత కీలము గెల్చి వెలుంగ నేర్చునే.

10

ర్వేశ! నే రజోనితుండ; మూఢుండఁ;
బ్రభుఁడ నేనని వెఱ్ఱి ప్రల్లదమున
ర్వించినాఁడను; ర్వాంధకారాంధ;
యనుండ గృపఁజూడు నుఁ; బ్రధాన
హదహంకృతి నభో రుదగ్ని జల భూమి;
రివేష్టితాండకుంభంబులోన
నేడు జేనల మేన నెనయు నే నెక్కడ? ;
నీ దృగ్విధాండంబు లేరి కైన


సంఖ్య జేయంగ రానివి; సంతతంబు
నోలిఁ బరమాణవుల భంగి నొడలి రోమ
వివరముల యందు వర్తించు విపులభాతి
నెనయుచున్న నీ వెక్కడ? నెంతకెంత?

11

డుపులోపల నున్న పాపఁడు కాలఁ దన్నినఁ గిన్కతో
డువఁ బోలునె క్రాఁగి తల్లికి? నాథ! సన్నము దొడ్డునై
డఁగి కారణ కార్యరూపమునైన యీ సకలంబు నీ
డుపులోనిదె గాదె? పాపఁడఁ గాక నే మఱి యెవ్వఁడన్?

12

భూరి లయ జలధినిద్రిత
నారాయణనాభికమలనాళమున నజుం
డారఁయఁ బుట్టె ననుట నిజ
మో! రాజీవాక్ష! పుట్టె నోటు తలంపన్.

13

ళినాక్ష! నీ వాది నారాయణుండవు;
లము నారము జీవయము నార
మందు నీవుంట నీ యం దవి యుంటను;
నారాయణుండను నామ మయ్యె
కల భూతములకు సాక్షి వధీశుండ;
బ్ధి నిద్రించు నారాయణుఁడవు
నీ మూర్తి యిది నీకు నిజమూర్తి యనరాదు;
ళిననాళము త్రోవ డచి మున్ను


డఁగి నూఱేండ్లు వెదికి నేఁ గాననయితి
నేకదేశస్థుఁడవు గా వనేక రుచివి
గములోనుందు; నీలోన గములుండు
రుదు; నీ మాయ నెట్లైన గుచు నుండు.

14

వినుమో; యీశ్వర! వెల్పలన్ వెలుఁగు నీ విశ్వంబు నీ మాయ గా
నిజంబైన యశోద యెట్లుగనియెం? న్నార నీ కుక్షిలోఁ
నెఁ బోఁ గ్రమ్మఱఁ గాంచెనే? భవదపాంశ్రీఁ బ్రపంచంబు చ
క్క లోనౌ; వెలి యౌను; లోను వెలియుం గాదేఁ దదన్యం బగున్;

15

కఁడై యుంటివి; బాలవత్సములలో నొప్పారి తీ వంతటన్
లోపాసితులౌ చతుర్భుజులునై సంప్రీతి నేఁ గొల్వఁగాఁ
బ్రటశ్రీ గలవాఁడ వైతి; వటుపై బ్రహ్మాండముల్ జూపి యొ
ల్ల యిట్లొక్కఁడవైతి; నీ వివిధ లీత్వంబుఁ గంటిం గదే?

16

ఱిఁగిన వారికిఁ దోఁతువు
నెఱిఁ బ్రకృతింజేరి జగము నిర్మింపఁగ నా
తెఱఁగున రక్షింపఁగ నీ
తెఱఁగున బ్రహరింప రుద్రు తెఱఁగున నీశా!

17

అదియునుం గాక.

18

చర మృగ భూసుర నర
కుముల జన్మించి తీవు కుజనులఁ జెఱుపన్
జెలిమిని సుజనుల మనుపను
పోయఁగ రాదు నీ విధంబు లనంతా!

19

మ్రబ్బుగొలిపి యోగమాయ నిద్రించిన
యో! పరాత్మభూమ! యోగిరాజ!
యే తెఱంగు లెన్ని యెంత యెచ్చోట నీ
హేల లెవ్వఁ డెఱుఁగు నీశ్వరేశ!

20

ది గాన నిజరూప నరాదు; కలవంటి;
దై బహువిధదుఃఖమై విహీన
సంజ్ఞానమై యున్న గము సత్సుఖబోధ;
నుఁడవై తుదిలేక నరు నీదు
మాయచేఁ బుట్టుచు నుచు లే కుండుచు;
నున్న చందంబున నుండుచుండు;
నొకఁడ; వాత్ముఁడ; వితరోపాధి శూన్యుండ;
వాద్యుండ; వమృతుండ; క్షరుండ;


ద్వయుండవును; స్వయంజ్యోతి; వాపూర్ణుఁ
వు; పురాణపురుషుఁవు; నితాంత
సౌఖ్యనిధివి; నిత్యత్యమూర్తివి; నిరం
నుఁడ వీవు; తలఁపఁ నునె నిన్ను. ?

21

దేవా! యిట్టి నీవు జీవాత్మ స్వరూపకుఁడవు, సకలాత్మలకు నాత్మయైన పరమాత్మ స్వరూపకుఁడవు నని యెవ్వ రెఱుంగుదురు, వారు గదా గురు వనియెడు దినకరునివలనఁ బ్రాప్తంబైన యుపనిషదర్థజ్ఞానం బను సునేత్రంబునంజేసి సంసార మిథ్యాసాగరంబుఁ దరించిన చందంబున నుండుదురు; రజ్జువందు రజ్జువని యెఱింగెడి యెఱుక లేకుండ, న య్యెఱుంగమి నది సర్పరూపంబయి తోఁచిన పిదప నెఱింగిన వారివలన రజ్జువు రజ్ఝువని యెఱుంగుచుండ, సర్పరూపంబు లేకుండు కైవడి, నాత్మ యప్పరమాత్మ యని యెవ్వ రెఱుంగరు వారి కయ్యెఱుంగమివలన సకల ప్రపంచంబు గలిగి తోఁచు; నాత్మ యప్పరమాత్మ యని యెవ్వరెఱుంగుదురు, వారి కయ్యెఱుకవలనఁ బ్రపంచంబు లేకుండు నజ్ఞాన సంభావిత నామకంబులైన సంసార బంధ మోక్షంబులు, జ్ఞాన విజ్ఞానంబులలోనివి గావు; కావునఁ గమలమిత్రున కహోరాత్రంబులు లేని తెఱంగునఁ, బరిపూర్ణ జ్ఞానమూర్తి యగు నాత్మ యందు నజ్ఞానంబులేమిని బంధంబును సుజ్ఞానంబు లేమిని మోక్షంబు లే; వాత్మవయిన నిన్ను దేహాదికంబని తలంచియు, దేహాదికంబు నిన్నుఁగాఁ దలంచియు, నాత్మ వెలినుండు నంచు మూఢులు మూఢత్వంబున వెదకుచుందురు; వారి మూఢత్వంబుఁ జెప్పనేల? బుద్ధిమంతులయి పరతత్వంబు గాని జడంబును నిషేధించుచున్న సత్పురుషులు తమ తమ శరీరంబుల యంద నిన్నరయుచుందు రదిగావున.

22

దేవా! నీ చరణప్రసాదకణలబ్ధిం గాక లేకున్న నొం
డేవెంటం జను నీ మహామహిమ నూహింపంగ నెవ్వారికిన్?
నీ వారై చనువారిలో నొకఁడనై నిన్ గొల్చు భాగ్యంబు నా
కీవే యిప్పటి జన్మమం దయిన నొం డెం దైన నో! యీశ్వరా!

23

క్రతుశతంబునఁ బూర్ణ కుక్షివి; గాని నీ విటు క్రేపులున్
సుతులునై చనుఁబాలు ద్రావుచుఁ జొక్కి యాడుచుఁ గౌతుక
స్థితిఁ జరింపఁగఁ దల్లులై విలసిల్లు గోవుల గోపికా
తుల ధన్యత లెట్లు చెప్పగఁ జాలువాఁడఁ గృపానిధీ!

24

రిపూర్ణంబుఁ బురాణముఁ
మానందంబునైన బ్రహ్మమె చెలికాఁ
రు దరుదు నందఘోష
స్థిజనముల భాగ్యరేఖ చింతింపంగన్

25

కదశేంద్రియాధీశులు చంద్రాదు;
లేను ఫాలాక్షుండు నిట్లు గూడఁ
దుమువ్వురము నెడడక యింద్రియ పాత్ర;
ముల నీ పదాంభోజముల మరంద
మృతంబుగాఁ ద్రావి మర నేకైకేంద్రి;
యాభిమా నులుమయ్యు తి కృతార్థ
భావుల మైతిమి; రఁగ సర్వేంద్రియ;
వ్యాప్తులు నీ మీఁద వాల్చి తిరుగు


గోప గోపికాజనముల గురు విశిష్ట
భాగ్య సంపదఁ దలపోసి ప్రస్తుతింప
లవిగా దెవ్వరికి నైన నంబుజాక్ష!
క్తవత్సల! సర్వేశ! రమపురుష!

26

లా బ్రహ్మపదంబు? వేదములకున్ వీక్షింపఁగారాని ని
న్నీలోకంబున నీ వనాంతరమునం దీ మందలోఁ గృష్ణ యం
చాలాపాది సమస్త భావములు నీ యందే సమర్పించు నీ
వ్రేలం దొక్కని పాదరేణువులు పై వేష్ఠించినం జాలదే?

27

నిను హింసించిన పూతనాదులకు మున్ నీ మేటి సంకేత మి
చ్చి నీకుం బుర దార పుత్ర గృహ గో స్త్రీ ప్రాణ దేహాదు లె
ల్లను వంచింపక యిచ్చు గోపకులకున్ క్షింప నే మిచ్చెదో?
ని సందేహము దోఁచుచున్నది ప్రపన్నానీకరక్షామణీ!

28

దేము కారాగేహము
మోము నిగళంబు; రాగముఖరములు రిపు
వ్యూములు భక్తితో ని
న్నూహింపఁని యంతదడవు నో! కమలాక్షా!

29

శ్రయించు జనుల కానందసందోహ
మీఁ దలంచి వివిధ హేలతోడ
ప్రపంచకుండ య్యుఁ బ్రపంచంబు
వెలయఁజేయు దీవు విశ్వమూర్తి!

30

ఱిఁగిన వార లెఱుంగుదు
రెఱుఁగన్ బహు భాషలేల? నీశ్వర! నీ పెం
పెఱుఁగ మనోవాక్కులకున్
గుఱిచేయం గొలది గాదు గుణరత్ననిధీ!

31

ర్వము నీవ యెఱుంగుదు
ర్వవిలోకనుఁడ వీవ; గదధిపతివిన్;
ర్వాపరాధి నను నో!
ర్వేశ! యనుగ్రహింపు; నియెద నింకన్.

32

జిష్ణు! నిశాటవిపాటన!
వృష్ణికులాంభోజసూర్య! విప్రామర గో
వైష్ణవ సాగర హిమకర!
కృష్ణా! పాషండధర్మగృహదావాగ్నీ!

ఇది బమ్మెర పోతనామాత్య ప్రణీతమైన శ్రీమత్తెలుగు భాగవతాంతర్గత దశమ - పూర్వ స్కంధములోని బ్రహ్మదేవుని కృష్ణ స్తుతి అను స్తుతి